W ostatnim czasie do schroniska dociągnięta została kanalizacja i nowy kabel energetyczny. 31 maja 2022 roku doszło w budynku do pożaru, który na szczęście udało się szybko opanować, a Dojście do schroniska w Dolinie 5 Stawów zajmuje około 3 godziny. Trasa prowadzi najpierw asfaltem do Wodogrzmotów Mickiewicza kolorem czerwonym. Później odbija w prawo na szlak zielony do Doliny Roztoki i pnie się w górę obok Wodospadu Siklawa. Trasa nie jest trudna i poradzą sobie na niej osoby, które zaczynają swoją przygodę z Tatry to góry magiczne, przyciągają do siebie turystów w każdym wieku - od najmłodszych po stulatków - i w każdym stopniach doświadczenia, od stawiających pierwsze kroki na tatrzańskich ścieżkach po wytrawnych górskich wędrowców i taterników. I dla każdego z nich górskie wędrówki po Tatrach są przeżyciem niezapomnianym. Dojazd z Zakopanego do Kir busem lub samochodem, można zaparkować na jednym z licznych płatnych parkingów przed doliną. Dnem Doliny Kościeliskiej do schroniska na Hali Ornak prowadzi łatwa droga 6,5 km. Od głównego traktu odchodzi wiele znakowanych szlaków. W czerwcu 1983 r. podczas drugiej pielgrzymki do Ojczyzny przebywał w Dolinie Chochołowskiej Ojciec Święty Jan Paweł II. Odbył wówczas krótką wycieczkę w stronę Doliny Jarząbczej. Pobyt Jana Pawła II upamiętniony został tablicą u wejścia do schroniska oraz krzyżem w miejscu, do którego dotarł podczas spaceru. O tym, iż jest to tzw. trójstyk przypomina wysoki pomnik, który pełni też funkcję słupa granicznego. Od szczytu Wielkiej Rawki po 1,5 h marszu docieramy do schroniska pod Małą Rawką (Bacówki pod Małą Rawką). Po noclegu, schodzimy do Ustrzyk Górnych przez Przełęcz Wyżniańską i Połoninę Caryńską. Dzień 1. 4 h marszu, . Autor Wiadomość Tytuł: Od schroniska do schroniskaNapisane: Wt maja 22, 2007 9:59 am Nowy Dołączył(a): Śr gru 13, 2006 1:36 pmPosty: 15 We wrześniu wybieramy się z kumplami w Tatry metodą od schroniska do schroniska. O ile z Tatrami Polskimi nie mam problemu, o tyle słowackich wcale nie znam, więc czy ktoś uprzejmy mógłby podać przykładową trasę po schroniskach słowackich? Z góry dzięki Góra tomtom Tytuł: Napisane: Wt maja 22, 2007 10:09 am Dołączył(a): Wt lip 05, 2005 3:50 pmPosty: 748 kup se mapę i przewodnik? Góra Piotr_23 Tytuł: Napisane: Wt maja 22, 2007 10:34 am Dołączył(a): Wt lis 28, 2006 11:00 pmPosty: 188Lokalizacja: Poznań Kup se ??? Nowatorskie podejście do naszego pięknego języka Ale na poważnie przewodnik to nie jest głupi pomysł Góra szef bartek Tytuł: Napisane: Wt maja 22, 2007 11:07 am Dołączył(a): Śr gru 13, 2006 1:36 pmPosty: 15 Swoje komentarze możecie zachować dla siebie - nie chcecie mi pomóc to was nie zmuszam. Góra Piotr_23 Tytuł: Napisane: Wt maja 22, 2007 11:09 am Dołączył(a): Wt lis 28, 2006 11:00 pmPosty: 188Lokalizacja: Poznań To nie chodzi o to że nie chcemy pomóc ale nie podałeś żadnych konkretów. Typu chociażby na ile dni masz zamiar się wybrać, czy każdego dnia chesz zmieniać schroniska itd Góra maniek Tytuł: Napisane: Śr maja 23, 2007 7:25 am Stracony Dołączył(a): Pn sty 08, 2007 7:35 pmPosty: 3100Lokalizacja: Polecam przewodnik Nyki "Tatry Słowackie",po przeczytaniu na pewno znajdziesz dla siebie wiele ciekawych tras,właśnie od schronu do schronu. Pozdrawiam! _________________ Góra Najwyższe góry w Polsce. Poznaj tatrzańskie szczyty i widokowe szlaki Tatry - najwyższe góry w Polsce przyciągają ludzi jak magnes. W sezonie turystycznym potrafi tu być naprawdę tłoczno. Przybywający turyści chcą trochę poobcować z górami, każdy na swój sposób. Są osoby, które uwielbiają wielowyciągową wspinaczkę i ekspozycje. Innym wystarczą szczyty, które zdobędą szlakiem turystycznym. Jeszcze innych cieszy spacer dolinką i widok szczytów w oddali. Tatry są dla każdego i dzięki temu, że dużo szlaków jest oznaczonych, wybranie czegoś dla siebie nie powinno być problemem. Na naszej stronie internetowej znajdziesz opisy tras, wskazówki jak dojść do najpopularniejszych miejsc oraz informacje jak przygotować się do zwiedzania tatrzańskich jaskiń. Zapraszamy. Doliny w Tatrach. Opisy i propozycje wycieczek dla całych rodzin Przepiękne i malownicze doliny w Tatrach są doceniane przez wielu turystów. Dla niektórych są celem wycieczki, dla innych tylko etapem, dojścia gdzieś wyżej i dalej. Tak czy inaczej warto je poznać i spacerując ich szlakami, rozejrzeć się. Najpopularniejszą i najczęściej uczęszczaną jest Dolina Chochołowska. Wędrówka wzdłuż Potoku Chochołowskiego prowadzi do największego schroniska w Tatrach PTTK na Polanie Chochołowskiej. Jest to również punkt wyjść w wyższe partie Tatr Zachodnich na Grzesia, Rakoń, Wołowiec, Trzydniowiański Wierch, Rohacze, Ornak oraz Starorobociański Wierch. Z racji na to, że przejście doliną nie przysparza żadnych trudności, jest to doskonała propozycja na niedzielny spacer z dziećmi oraz początkujących piechurów. Najpiękniejszą tatrzańską doliną jest Dolina Pięciu Stawów Polskich. Nic dziwnego, że bywa obowiązkowym punktem odwiedzanym w Tatrach. Można tu zobaczyć najgłębsze jezioro tatrzańskie – Wielki Staw Polski, przejść koło największego wodospadu Siklawy oraz odwiedzić najwyżej położone schronisko w Polsce. Aby tutaj dotrzeć należy rozpocząć wycieczkę w Palenicy Białczańskiej. W sezonie letnim, trasa jest dość łatwa, choć ostatnie kilkaset metrów może być kłopotliwe. Strome podejście potrafi zmęczyć niejednego turystę. Na naszej stronie internetowej opisaliśmy wszystkie tatrzańskie doliny. Praktyczne informacje pomogą Ci zaplanować wycieczkę dla Ciebie i Twoich towarzyszy wycieczki. Tatrzańskie szczyty oraz opisy prowadzących na nie szlaków turystycznych Głównym celem turystów lubiących aktywny wypoczynek jest zdobycie tatrzańskich szczytów. Niejedna osoba marzy o wejściu na Giewont lub Kasprowy Wierch. Jeśli zdrowie nie dopisuje lub kondycja na to nie pozwala, na szczycie Kasprowego Wierchu można stanąć dzięki kolei linowej PKL. Ze szczytu można wybrać się na spacer granią Tatr w kierunku Świnicy. Jednym z popularniejszych szczytów w polskiej części Tatr jest Giewont. Nie jest ani najwyższy, wejście nie należy do najtrudniejszych a jednak cieszy się olbrzymią popularnością. Jest bardzo dobrze widoczny z Zakopanego, a jego sylwetka przypomina leżącego rycerza. Na samym szczycie usytuowany jest 13 m metalowy krzyż. Trasa na Giewont należy do średnio trudnych, podczas niekorzystnych warunków atmosferycznych do trudnych. Podejścia bywają strome, a pod samym szczytem wejście ułatwiają łańcuchy. Droga w jedną stronę może zająć do 3 godz., dlatego taką wycieczkę warto dobrze zaplanować. Jeśli jesteś osobą początkującą, możesz zacząć od zdobywania szczytów, które są łatwiejsze i niższe, jak Nosal, Kopieniec Wielki czy Grześ. Na naszej stronie internetowej znajdziesz wszystkie przydatne informacje. Schroniska w Tatrach. Miejsca z duszą i historią Dają schronienie osobom, które przed zapadnięciem zmroku nie zdążą zejść ze szlaku. Schroniska w Tatrach pozwalają się ogrzać, odpocząć i posilić. Dzięki nim, można w pięknym otoczeniu gór spędzić noc. Po polskiej stronie Tatr jest osiem schronisk. Różni je standard oferowanych usług oraz położenie. Schronisko PTTK Morskie Oko położone jest nad jednym z piękniejszych jezior tatrzańskich – Morskim Okiem. W sezonie turystycznym jest bardzo oblegane i tłumnie odwiedzane przez turystów w każdym wieku. Poza usytuowaniem powodem jest również łatwa trasa prowadząca do schroniska. Leżące na wysokości 1333 m Schronisko PTTK na Hali Kondratowej jest najmniejszym schroniskiem w Tatrach. Z jego okolic roztacza się piękna panorama, ciągnąca się od Giewontu, przez Kopę Kondracką, aż po Kasprowy Wierch. Wysiłek włożony w pokonanie trasy prowadzącej do schroniska z pewnością będzie wynagrodzony. Na naszej stornie opisaliśmy wszystkie tatrzańskie schroniska. Znajdziesz tu również kontakt do nich, gdybyś chciał zarezerwować nocleg z wyprzedzeniem. Jaskinie w Tatrach. Pomysł na rodzinną wycieczkę Tylko nieliczne jaskinie w Tatrach udostępnione są dla turystów. Jedną z najbardziej znanych jaskiń jest Jaskinia Mroźna, która znajduje się w Dolinie Kościeliskiej. Sztuczne oświetlenie pomaga w przejściu jaskini nawet najmłodszym piechurom. W jej wnętrzu zobaczysz rzeźby krasowe, jeziorko oraz ogródek ze stalagmitami. W tej samej dolinie położona jest słynna Jaskinia Mylna. Jeśli chcesz ja zwiedzić, pamiętaj o własnym źródle światła. Korytarze w wielu miejscach są wąskie, niskie i błotniste. Zwiedzanie jej jest emocjonujące zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Na naszej stronie internetowej znajdziesz opisy szczytów, szlaków tatrzańskich i propozycje wycieczek. Dostosujesz je do swoich możliwości. Zachęcamy do czytania i planowania niezapomnianych wypraw. copyright © 2022 Region Tatry - wszelkie prawa zastrzeżone. Przebywając na stronie akceptujesz Politykę prywatności serwisu Region Tatry 24 października 201816 kwietnia 2020 Wyruszyłem w Tatry z planem przejścia ich całych po szlakach turystycznych. Na pierwszy etap, czyli tatry Zachodnie wybrała się ze mną dwójka znajomych Weronika i Arek, niestety nie mogli mi towarzyszyć na całej trasie. Zaczęliśmy daleko na zachodzie w miejscowości Huty, wchodząc pierwszego dnia na Siwy Wierch, a wyprawę zakończyłem już sam na Kasprowym Wierchu. Były to pełne 4 dni trekkingu plus 2 dni odpoczynku w schroniskach. Poniżej najciekawsze zdjęcia z całego przejścia. Jest to pierwszy etap, dalszą część trasy planuję na wiosnę. Z całego przejścia powstały nagrania, które będzie można za jakiś czas oglądać na moim Youtube, a w nich dokładna relacja z każdego dnia. Miłego oglądania. INNE WPISY 1 lutego 20221 marca 2022 Michalina & Rafał Fotografie z pięknego ślubu Michaliny i Rafała. 10 grudnia 202110 grudnia 2021 Subaru Impreza To była dla mnie wyjątkowa sesja samochodu, Bartek to mój widz oraz właściciel tej pięknej czarnej Imprezy, auta które jest Wycieczka na Czerwone Wierchy już od dziesiątek lat zaliczana jest do tatrzańskiej klasyki. Na masyw składają się cztery szczyty: Ciemniak, Krzesanica, Małołączniak oraz Kopa Kondracka. Wędrówka grzbietem pomiędzy tymi szczytami należy do najpiękniejszych w Tatrach, a widoki, jakie rozpościerają się przed wędrowcem, obejmują Tatry Zachodnie, Tatry Wysokie, na horyzoncie dostrzec można Tatry Niżne, Beskid Żywiecki, Gorce, a nawet Małą Fatrę. Swoją nazwę zawdzięczają murawom situ skuciny porastającym zbocza. Roślina ta już latem zabarwia się na rudy kolor, na jesień czerwienieje, zaś w promieniach zachodzącego słońca wręcz „płonie”, tworząc wdzięczną scenerię. Czerwone Wierchy leżą w Głównej Grani Tatr. Granią tą wytyczono czerwony szlak turystyczny, który – zaliczywszy Wierchy – wiedzie dalej przez Suche Czuby na Kasprowy Wierch i przez Beskid oraz Przełęcz Liliowe wspina się na Świnicę. Biegnie tędy również granica polsko-słowacka, więc lepiej zaopatrzyć się nie tylko w niezbędne dokumenty, ale też stosowne ubezpieczenie. W warunkach letnich trasa przez Czerwone Wierchy należy do łatwych. Można rzec, iż to wysokogórski spacer. Kopulaste szczyty są szerokie i łagodne, a ścieżka pomiędzy nimi pozbawiona jest jakichkolwiek trudności technicznych. Jednakże, cała zabawa ma miejsce powyżej 2000 m co oznacza, iż najpierw trzeba włożyć spory wysiłek, by wyleźć na grań i potem móc cieszyć się genialną wędrówką. Innymi słowy – bez kondycji nie podchodź. No chyba, że lubisz wyrywać się zza biurka i od razu pędzić ku palpitacjom serca. Czerwone Wierchy są z pozoru niegroźne, lecz w rzeczywistości mają swoje ciemne oblicze. Na północną stronę opadają stromymi ścianami, które niejednego turystę zawiodły na śmierć. W razie niepogody dość często dochodziło tu do pobłądzeń – szeroki grzbiet zachęcał do poszukiwania zagubionej we mgle czy kurniawie drogi, niestety teren dość szybko zamienia się w niezwykle niebezpieczne urwiska. Doskonale widać je z Przysłopu Miętusiego czy choćby z Gubałówki. . ______________ Poniżej opis szlaku od Ciemniaka na Przełęcz pod Kopą Kondracką, omówienie szlaków dojściowych na Czerwone Wierchy oraz propozycje wycieczek. CZERWONE WIERCHYSZLAKI DOPROWADZAJĄCE NA GRAŃ CZERWONYCH WIERCHÓWOPIS SZLAKU PRZEZ CZERWONE WIERCHYPROPOZYCJE 11 WYCIECZEK NA CZERWONE WIERCHYINFORMACJE PRAKTYCZNE CZERWONE WIERCHY Czerwone Wierchy z Krywania Czerwone Wierchu widziane od północy, a dokładnie z Beskidu ponad Witowem . SZLAKI DOPROWADZAJĄCE NA GRAŃ CZERWONYCH WIERCHÓW . ZIELONY SZLAK NA CIEMNIAK PRZEZ DOLINĘ TOMANOWĄ – 5 h, 1340 m ↑ To zdecydowanie najdłuższy i najrzadziej wybierany szlak na grań Czerwonych Wierchów. Zaczyna się w Kirach i prowadzi przez całą Dolinę Kościeliską. Tuż przed schroniskiem na Hali Ornak skręca ku urokliwej Dolinie Tomanowej. Z czasem otwierają się bardzo atrakcyjne widoki na Tatry Zachodnie z charakterystycznym Kominiarskim Wierchem na czele. Szlak pozbawiony jest trudności, lecz szczególną ostrożność należy zachować podczas trawersowania Czerwonego (nie tylko z nazwy) Żlebu, w którym lubią zalegać stare płaty śniegu. Zielone znaki doprowadzają nas do Chudej Przełączki, gdzie napotykamy czerwony szlak przez Adamicę i wraz z nim osiągamy wierzchołek. Zielony szlak na Ciemniak . CZERWONY SZLAK NA CIEMNIAK PRZEZ ADAMICĘ – 4 h 30 min, 1200 m ↑ Szlak jest długi i mozolny. Zaczyna się na Cudakowej Polanie w Dolinie Kościeliskiej (z Kir 20 min), po czym wbija się na zalesiony grzbiet, zwany Adamicą, będący zakończeniem długiego ramienia, opadającego z Ciemniaka na północy zachód. W zasadzie będziemy cały czas piąć się wspomnianym grzbietem, sukcesywnie zdobywając kolejne metry w pionie. Na Chudej Przełączce napotykamy zielony szlak przez Dolinę Tomanową i wraz z nim osiągamy wierzchołek. Czerwony szlak w rejonie Chudej Przełączki . NIEBIESKI SZLAK NA MAŁOŁĄCZNIAK PRZEZ KOBYLARZOWY ŻLEB – 4 h, 1200 m ↑ To najbardziej oryginalny i najtrudniejszy szlak wyprowadzający na grzbiet Czerwonych Wierchów. Zaczyna się w Groniku u wylotu Doliny Małej Łąki i w pierwszym etapie doprowadza na Przysłop Miętusi, skąd doskonale widać północne zerwy Małołączniaka, Krzesanicy oraz Ciemniaka. Niebieski szlak wbija się w te ściany Kobylarzowym Żlebem i forsuje napotkany próg skalny (trudności umiarkowane). Dla większego bezpieczeństwa zamontowano tu ciąg łańcuchów. Dalej szlak kluczy grzbietem wśród traw, racząc nas arcyciekawym spojrzeniem na Giewont. Ze względu na skalne trudności, szlak ten lepiej nadaje się do podchodzenia aniżeli schodzenia. Łańcuchy w Kobylarzowym Żlebie . ŻÓŁTY SZLAK NA KOPĘ KONDRACKĄ PRZEZ DOLINĘ MAŁEJ ŁĄKI – 4 h, 1100 m ↑ Żółty szlak zaczyna się w Groniku u wylotu Doliny Małej Łąki i w pierwszym etapie doprowadza na Wielką Polanę Małołącką z interesującym widokiem na Giewont oraz urwiska Małołączniaka. Powyżej polany szlak wbija się w żleb, po czym doprowadza nas do Kondrackiej Przełęczy, gdzie otwiera się szersza panorama. Część ścieżki tworzą przyjemne zakosy z kamiennych stopni, lecz spore fragmenty trasy są mało wygodne (przez piargi, kruchy stok, strugi wody zalewające ścieżkę, śliskie skały). Z tego powodu szlak będzie na pewno wygodniejszy do wejścia niż do schodzenia. Ostatni etap to godzinne podejście grzbietem na Kopę Kondracką (bez trudności). Żółty szlak z Przełęczy Kondrackiej na Kopę Kondracką. Po prawej Małołączniak. . NIEBIESKI I ZIELONY SZLAK NA PRZEŁĘCZ POD KOPĄ KONDRACKĄ PRZEZ DOLINĘ KONDRATOWĄ – 3 h, 900 m ↑ Z Kuźnic idziemy za niebieskimi znakami do schroniska na Hali Kondratowej, mijając po drodze widokową Polanę Kalatówki. Następnie przerzucamy się na zielony szlak, który zaczyna się przy schronisku i serią zakosów wspina ku Przełęczy pod Kopą Kondracką. Szlak pozbawiony jest trudności, w dużej mierze składa się z wygodnych, kamiennych stopni. To najłagodniejsza, najłatwiejsza i najszybsza opcja, by dostać się na Czerwone Wierchy. Wejście od przełęczy na szczyt Kopy Kondrackiej pozbawione jest trudności i zajmie ledwie kwadrans. Zielony szlak wiodący przez Halę Kondracką . OPIS SZLAKU PRZEZ CZERWONE WIERCHY . TRASA: CIEMNIAK – KRZESANICA – MAŁOŁĄCZNIAK – KOPA KONDRACKA – PRZEŁĘCZ POD KOPĄ KONDRACKĄ SZLAK: czerwony CZAS: 1 h 30 min (średni czas przejścia bez odpoczynków) SUMA PODEJŚĆ: 190 m SUMA ZEJŚĆ: 420 m TRUDNOŚCI: Brak trudności i sztucznych ułatwień. . Wędrówkę czerwonym szlakiem rozpoczynamy na Ciemniaku (2096 m), najbardziej na zachód wysuniętym szczytem w masywie Czerwonych Wierchów. Rozciąga się stąd szeroka panorama na Tatry Zachodnie, ale uwagę i tak kradnie północna ściana Krzesanicy, opadająca do Doliny Mułowej. Efektowne urwisko idealnie obnaża zdradliwe oblicze Czerwonych Wierchów. Z Ciemniaka schodzimy na płytką Mułową Przełęcz (2067 m), by w 10 minut podejść na Krzesanicę (2122 m) – najwyższy szczyt Czerwonych Wierchów. Niewielka różnica wysokości zachęca do szybkiego przeskoku z jednego wierzchołka na drugi, jednakże właśnie na tym odcinku ścieżka wiedzie dość blisko krawędzi, toteż należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza jeśli występują płaty śniegu czy oblodzenia. Krzesanicę ozdabiają charakterystyczne kamienne kopczyki, które stanowią wdzięczny temat fotograficzny, natomiast wiosną kwitnie tu nietuzinkowej urody pełnik alpejski. Wygodny chodnik sprowadza nas szerokim zboczem na rozległą Litworową Przełęcz (2037 m), po chwili znów dźwiga się osiągając Małołączniak (2096 m). Ze względu na centralne położenie w masywie, to właśnie Małołączniak może pochwalić się najokazalszą panoramą. Przed nami Kopa Kondracka (2005 m) – najniższy szczyt w grupie Czerwonych Wierchów i zarazem najbardziej popularny za sprawą połączenia szlakowego z Giewontem. Kopa Kondracka oddzielona jest od Małołączniaka Małołącką Przełęczą (1929 m), dość nisko osadzoną w grani, co wymusza najpierw śmiałe zejście z jednego szczytu, a potem solidne podejście na kolejny. Z Kopy Kondrackiej obniżamy się szerokim grzbietem na Przełęcz pod Kopą Kondracką (1863 m). Możemy skierować się do schroniska na Hali Kondratowej i dalej do Kuźnic bądź kontynuować wycieczkę czerwonym szlakiem graniowym przez Suche Czuby, by dojść na Kasprowy Wierch. Z Ciemniaka na Tatry Zachodnie Zbliżenie w kierunku słowackiej części Tatr Zejście na Mułową Przełęcz Ściana Krzesanicy z Mułowej Przełęczy Na Krzesanicy Kopczyki z widokiem na Krywań Zbliżenie na Tatry Wysokie. Na pierwszym planie kopulaste Kopy Liptowskie przypominające Tatry Zachodnie. Krzesanica z Litworowej Przełęczy Małołączniak z Litworowej Przełęczy Narozległym szczycie Małołączniaka. W tle Babia Góra. Panorama z lewej Giewont, na wprost Kopa Kondracka, a w tle Tatry Wysokie Z Giewontem Kopa Kondracka Małołączniak spod Kopy Kondrackiej Giewont z Kopy Kondrackiej Zejście z Kopy Kondrackiej na Przełęcz pod Kopą Kondracką Z Kopy Kondrackiej w stronę Kasprowego i Tatr Wysokich . PROPOZYCJE 11 WYCIECZEK NA CZERWONE WIERCHY . Duża liczba szlaków dojściowych sprawia, iż można namnożyć sporo wariantów wycieczek w tym rejonie. Wiele z tras jest dosyć długich, jednakże z doświadczenia wiem, iż można sporo urwać z czasów przedstawionych na tabliczkach szlakowych. Moim ulubionym jest połączenie Czerwonych Wierchów z Suchymi Czubami, co daje naprawdę długą wędrówkę widokową granią. Poniżej przedstawiam 11 propozycji wycieczek na Czerwone Wierchy. . 1. PĘTLA NA CIEMNIAK Trasa: Kiry – Adamica – Chuda Przełęczka – Ciemniak – Chuda Przełęczka – Dolina Tomanowa – Schronisko na Hali Ornak – Kiry Start i metach w Kirach: dojazd busem z Zakopanego (5 zł); na upartego można też dojść Ścieżką pod Reglami z centrum Zakopanego w ok. 2 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Szlaki: zielony, czerwony, zielony Czas: 8 h Dystans: 18,5 km Suma podejść: 1350 m Suma zejść: 1350 m Mapa Klasyczna pętla wokół Ciemniaka, ukazująca uroki Tatr Zachodnich oraz Doliny Kościeliskiej. Wycieczka bez trudności, z jednym czujnym miejscem, tj. trawersem Czerwonego Żlebu. Schronisko na Hali Ornak umożliwia rozpoczęcie i zakończeniu wycieczki właśnie w tym miejscu. . 2. Z MAŁOŁĄCZNIAKA DO DOLINY KONDRATOWEJ Trasa: Gronik – Przysłop Miętusi – Małołączniak – Kopa Kondracka – Przełęcz pod Kopą Kondracką – Schronisko na Hali Kondratowej – Kalatówki – Kuźnice Start w Groniku: dojazd busem z Zakopanego kosztuje 4 zł; dojście z Zakopanego Ścieżką pod Reglami zajmie ok. 1 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Meta w Kuźnicach: dojazd busem do Zakopanego (3 zł); dojście do centrum Zakopanego zajmie ok. 45 min Szlaki: niebieski, czerwony, zielony, niebieski Czas: 7 h 30 min Dystans: 14 km Suma podejść: 1300 m Suma zejść: 1200 m Mapa Najkrótsza ze wszystkich opcji. Ze względu na trudności niebieskiego szlaku, lepiej zrealizować wycieczkę w opisanym kierunku – zawsze łatwiej jest wchodzić trudniejszym, skalistym terenem aniżeli schodzić. W tym przypadku do zejścia używamy łatwego i wygodnego chodnika do Doliny Kondratowej. Po trudach wycieczki odpocząć możemy w schronisku na Hali Kondratowej bądź na Polanie Kalatówki. . 3. Z MAŁOŁĄCZNIAKA DO DOLINY TOMANOWEJ Trasa: Kiry – Przysłop Miętusi – Małołączniak – Krzesanica – Ciemniak – Dolina Tomanowa – Schronisko na Hali Ornak – Kiry Start i meta w Kirach: dojazd busem z Zakopanego (5 zł); na upartego można też dojść Ścieżką pod Reglami z centrum Zakopanego w ok. 2 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Szlaki: czarny, czerwony, niebieski, czerwony, zielony Czas: 9 h Dystans: 21 km Suma podejść: 1600 m Suma zejść: 1600 m Mapa Bardzo różnorodna wycieczka, bowiem najpierw niebieski szlak przeprowadza nas przez drapieżną scenerię północnych ścian masywu, by po przejściu graniówki obniżyć się zieloną i spokojną Doliną Tomanową. Warto zauważyć, że szlak zaczyna się i kończy w Kirach, a na Przysłop Miętusi docieramy mało uczęszczanym, czerwonym szlakiem przez Staników Żleb. . 4. Z MAŁOŁĄCZNIAKA NA ŚWINICKĄ PRZEŁĘCZ Trasa: Gronik – Przysłop Miętusi – Małołączniak – Kopa Kondracka – Suche Czuby – Kasprowy Wierch – Beskid – Liliowe – Świnicka Przełęcz – Hala Gąsienicowa – Kuźnice Start w Groniku: dojazd busem z Zakopanego kosztuje 4 zł; dojście z Zakopanego Ścieżką pod Reglami zajmie ok. 1 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Meta w Kuźnicach: dojazd busem do Zakopanego (3 zł); dojście do centrum Zakopanego zajmie ok. 45 min Szlaki: niebieski, czerwony, czarny, niebieski Czas: 11 h Dystans: 22 km Suma podejść: 1900 m Suma zejść: 1800 m Mapa Na grań Czerwonych Wierchów wydostajemy się niebieskim szlakiem przez Przysłop Miętusi i Kobylarzowy Żleb, który pokonujemy za pomocą łańcuchów. Z Małołączniaka kierujemy się na Kopę Kondracką i kontynuujemy wędrówkę granią przez Suche Czuby (niewielkie trudności skalne), Kasprowy Wierch, Beskid i Przełęcz Liliowe aż na Świnicką Przełęcz. Do Murowańca schodzimy czarnym szlakiem przez pełną uroku Zieloną Dolinę Gąsienicową. Do Kuźnic wracamy niebieskim szlakim przez Boczań bądź żółtym przez Jaworzynkę. Trasa przeprowadza nas przez granicę Tatr Zachodnich i Wysokich, ukazując po drodze krajobrazy charakterystyczne dla tych rejonów. . 5. GRANIĄ CZERWONYCH WIERCHÓW – ŁATWA KLASYKA Trasa: Kiry – Adamica – Ciemniak – Krzesanica – Małołączniak – Kopa Kondracka – Przełęcz pod Kopą Kondracką – Schronisko na Hali Kondratowej – Kalatówki – Kuźnice Start w Kirach: dojazd busem z Zakopanego (5 zł); na upartego można też dojść Ścieżką pod Reglami z centrum Zakopanego w ok. 2 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Meta w Kuźnicach: dojazd busem do Zakopanego (3 zł); dojście do centrum Zakopanego zajmie ok. 45 min Szlaki: zielony, czerwony, zielony, niebieski Czas: 8 h 30 min Dystans: 15,5 km Suma podejść: 1400 m Suma zejść: 1300 m Mapa Klasyczna i łatwa trasa, przeprowadzająca nas przez wszystkie szczyty w masywie Czerwonych Wierchów. Świetna propozycja na pierwsze spotkanie z tą częścią Tatr. Na całej długości pozbawiona jest jakichkolwiek trudności, wymaga jedynie przygotowania kondycyjnego. Łatwiej zrealizować tę wycieczkę w omawianym kierunku, gdyż bardziej stromy szlak pokonujemy na początku, schodzimy zaś łagodną ścieżką ku schronisku w Dolinie Kondratowej. . 6. Z CZERWONYCH WIERCHÓW PRZEZ SUCHE CZUBY NA KASPROWY Trasa: Kiry – Dolina Kościeliska – Schronisko na Hali Ornak – Dolina Tomanowa – Ciemniak – Krzesanica – Małołączniak – Kopa Kondracka – Suche Czuby – Kasprowy Wierch – Kuźnice Start w Kirach: dojazd busem z Zakopanego (5 zł); na upartego można też dojść Ścieżką pod Reglami z centrum Zakopanego w ok. 2 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Meta w Kuźnicach: dojazd busem do Zakopanego (3 zł); dojście do centrum Zakopanego zajmie ok. 45 min Szlaki: zielony, czerwony, zielony Czas: 10 h 15 min Dystans: 25 km Suma podejść: 1900 m Suma zejść: 1800 m Mapa Długa trasa, wymagająca wczesnej pobudki. Zaczynamy od przejścia całej Doliny Kościeliskiej, która o poranku jest niemal pusta, więc z łatwością prezentuje cały swój urok. Przy schronisku obieramy zielony szlak na Ciemniak przez Dolinę Tomanową, po czym zdobywamy pozostałe szczyty w masywie Czerwonych Wierchów. Następnie, wciąż trzymając się blisko grani, przechodzimy przez Suche Czuby na Kasprowy Wierch. Do Kuźnic schodzimy szlakiem przez Myślenickie Turnie. Trasę można znacznie skrócić, korzystając z kolejki PKL. Niewielkie trudności napotkamy trawersując Suche Czuby (szczegóły opis szlaku wraz ze zdjęciami w linku), poza tym wycieczka jest bezproblemowa i niezwykle atrakcyjna widokowo. . 7. GRANIĄ TATR ZACHODNICH Trasa: Kiry – Ciemniak – Krzesanica – Małołączniak – Kopa Kondracka – Suche Czuby – Kasprowy Wierch – Beskid – Liliowe – Hala Gąsienicowa – Kuźnice Start w Kirach: dojazd busem z Zakopanego (5 zł); na upartego można też dojść Ścieżką pod Reglami z centrum Zakopanego w ok. 2 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Meta w Kuźnicach: dojazd busem do Zakopanego (3 zł); dojście do centrum Zakopanego zajmie ok. 45 mi. Szlaki: zielony, czerwony, zielony, żółty, niebieski, żółty Czas: 11 h Dystans: 21,5 km Suma podejść: 1850 m Suma zejść: 1750 m Mapa Kolejna propozycja łącząca Czerwone Wierchy z Suchymi Czubami. Tym razem zamiast schodzić z Kasprowego Wierchu do Kuźnic, podążymy za czerwonym szlakiem aż na Przełęcz Liliowe, która oddziela Tatry Zachodnie od Wysokich. W ten sposób gwarantujemy sobie długą wędrówkę Główną Granią Tatr Zachodnich. Z Liliowego schodzimy licznymi zakosami (bez trudności) na Halą Gąsienicową, następnie do Kuźnic przez Jaworzynkę. Ze względu na dłuższą wędrówkę granią, proponuję wejść na Ciemniak czerwonym szlakiem przez Adamicę, który jest nieco krótszy od zielonego przez Dolinę Tomanową. . 8. CZERWONE WIERCHY PLUS REGLE Trasa: Gronik – Przysłop Miętusi – Zahradziska – Ciemniak – Krzesanica – Małołączniak – Kopa Kondracka – Przełęcz Kondracka – Wielka Polana Małołącka – Gronik Start i meta w Groniku: dojazd busem z Zakopanego kosztuje 4 zł; dojście z Zakopanego Ścieżką pod Reglami zajmie ok. 1 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Szlaki: niebieski, czarny, czerwony, żółty Czas: 9 h 45 min Dystans: 18 km Suma podejść: 1600 m Suma zejść: 1600 m Mapa Wycieczka łączy wędrówkę grzbietem Czerwonych Wierchów z marszem u ich podnóży. Odcinek trasy prowadzi czarno znakowaną Ścieżką nad Reglami, która przecina 2 miejsca z genialnymi widokami na zerwy północnych ścian Czerwonych Wierchów: Przysłop Miętusi oraz Wielką Polanę Małołącką. Opisane panoramy z tych miejsc zobaczysz we wpisie: Z Regli na Halę Stoły. Mając pewną kondycję można wydłużyć tę wycieczkę na dwa sposoby: wchodząc na Ciemniak zielonym szlakiem bądź schodząc z Kopy Kondrackiej do Doliny Kondratowej, dokładając tym samym do marszruty Kalatówki, Sarnią Skałę oraz Polanę Strążyską. Druga opcja jest bardzo wymagająca z uwagi na duże przewyższenia. . 9. Z GIEWONTU NA CZERWONE WIERCHY Trasa: Gronik – Dolina Małej Łąki – Kondracka Przełęcz – Giewont – Kondracka Przełęcz – Kopa Kondracka – Małołączniak – Krzesanica – Ciemniak – Dolina Tomanowa – Schronisko na Hali Ornak – Kiry Start w Groniku: dojazd busem z Zakopanego kosztuje 4 zł; dojście z Zakopanego Ścieżką pod Reglami zajmie ok. 1 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Meta w Kirach: dojazd busem do Zakopanego (5 zł); na upartego można też dojść Ścieżką pod Reglami do centrum Zakopanego w ok. 2 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Szlaki: żółty, niebieski, żółty, czerwony, zielony Czas: 9 h 45 min Dystans: 22,5 km Suma podejść: 1700 m Suma zejść: 1700 m Mapa Żółty szlak na Kondracką Przełęcz jest chwilami kruchy i mało wygodny, ale tak naprawdę trudności techniczne występują dopiero w kopule szczytowej Giewontu. W linku znajdziesz szczegółowy opis szlaków na Giewont. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by wierzchołek Śpiącego Rycerza po prostu pominąć i od razu skierować się ku Kopie Kondrackiej – nie dość, że zaoszczędzamy godzinę czasu, to otrzymujemy w zasadzie łatwą i ciekawą wycieczkę na grań Czerwonych Wierchów. Zarówno żółty szlak na Kopę Kondracką, jak i zielony na Ciemniak są najrzadziej wykorzystywanymi drogami dojściowymi spośród wszystkich opcji. . 10. Z CZERWONYCH WIERCHÓW PRZEZ GIEWONT DO ZAKOPANEGO Trasa: Kiry – Adamica – Ciemniak – Krzesanica – Małołączniak – Kopa Kondracka – Przełęcz Kondracka – Giewont – Przełęcz w Grzybowcu – Polana Strążyska – Zakopane Start w Kirach: dojazd busem z Zakopanego (5 zł); na upartego można też dojść Ścieżką pod Reglami z centrum Zakopanego w ok. 2 h 30 min; parking dla zmotoryzowanych (25 zł) Meta w Zakopanem u wylotu Doliny Strążyskiej: spacer do centrum Zakopanego zajmie ok. 35 min, możemy także skorzystać z busa Szlaki: zielony, czerwony, żółty, niebieski, czerwony Czas: 9 h Dystans: 17 km Suma podejść: 1600 m Suma zejść: 1600 m Mapa Na Ciemniak wchodzimy klasycznie, czyli czerwonym szlakiem przez Adamicę, po czym zdobywamy pozostałe szczyty w masywie Czerwonych Wierchów. Z Kopy Kondrackiej kierujemy się na północ, prosto w objęcia Śpiącego Rycerza. Proponuję zejście czerwonym szlakiem przez Dolinę Strążyską do Zakopanego, jednakże można też wykorzystać pozostałe ścieżki i zejść z Giewontu do Gronika przez Dolinę Małej Łąki (szlak żółty) bądź do Kuźnic przez Dolinę Kondratową (szlak niebieski). Opis szlaków na Giewont w linku powyżej. . 11. OD SCHRONISKA DO SCHRONISKA Trasa: Schronisko na Hali Ornak – Dolina Tomanowa – Ciemniak – Krzesanica – Małołączniak – Kopa Kondracka – Suche Czuby – Kasprowy Wierch – Beskid – Liliowe – Murowaniec Start: Schronisko na Hali Ornak Meta: Murowaniec na Hali Gąsienicowej Szlaki: zielony, czerwony, zielony, żółty Czas: 8 h Dystans: 17 km Suma podejść: 1600 m Suma zejść: 1200 m Mapa Jeśli preferujesz wędrówkę od schroniska do schroniska, to polecam przejście Główną Granią Tatr Zachodnich od Ciemniaka po Przełęcz Liliowe, która stanowi granicę z Tatrami Wysokimi. Idąc w tym kierunku, najpiękniejsze panoramy masz przed sobą. Do schroniska na Hali Ornak dojdziesz ze schroniska na Polanie Chochołowskiej. Najbardziej widokową opcją będzie podejście Jarząbczą Doliną przez Trzydniowiański i Kończysty na Starorobociański Wierch, z którego zejdziemy na widokowy grzbiet Ornaku, a dalej przez Iwaniacką Przełęcz do schroniska na Hali Ornak. Trasa ta zajmie 8 h, a jej dokładny opis wraz z panoramami znajdziesz we wpisie Starorobociański Wierch – opis szlaku. Z Murowańca aż prosi się, by dojść do schroniska w Dolinie Pięciu Stawów, przy czym tu już mamy zatrzęsienie opcji, a wszystkie one przecinają słynną Orlą Perć. Najłatwiejsze będzie przeprawienie się przez Krzyżne (szlak żółty). Przejście zarówno przez Zawrat, jak i Kozią Przełęcz to już wyższa szkoła jazdy i wymaga pewnego stąpania w trudnym, skalnym terenie. Bardzo atrakcyjną opcją było również wejście na Świnicę przez Świnicką Przełęcz i zejście do Piątki przez Zawrat, niestety szlak pomiędzy Świnicą a Zawratem jest zamknięty do odwołania z powodu obrywu. Pozostaje wirtualna wycieczka: Świnica przez Zawrat. Z Murowańca można przejść także do schroniska w Dolinie Roztoki bądź do schroniska nad Morskim Okiem. Wystarczy skierować się na zielony szlak prowadzący na Gęsią Szyję. Z Równi Waksmundzkiej czerwony szlak zaprowadzi nas prosto do Morskiego Oka. Możemy też wybrać opcję przez Rusinową Polanę. .. INFORMACJE PRAKTYCZNE . Wstęp na teren Tatrzańskiego Parku Narodowego kosztuje 7 zł. Bilet ulgowy to koszt 3,5 zł. Szlak prowadzi wzdłuż granicy. W razie wypadku może zostać wezwany słowacki HZS, warto więc zadbać o stosowne ubezpieczenie, gdyż na Słowacji ratownictwo górskie jest płatne. Kolejka na Kasprowy kosztuje 75 zł w jedną stronę. Aktualne ceny i rozkład kursowania kolejki znajdziesz na stronie Czerwone Wierchy od północnej strony podcięte są urwiskami, więc nie należy zbaczać w wytyczonego szlaku. Podczas złej pogody i słabej widoczności można zgubić ścieżkę. W razie pobłądzenia nie wolno opuszczać grzbietu i schodzić w nieznane ze względu na wspomniane już strome ściany. Grzbiet Czerwonych Wierchów najbardziej lubię pokonywać od Ciemniaka ku Kopie Kondrackiej. W ten sposób najciekawsze widoki ma się przed sobą. Zielony szlak przez Dolinę Tomanową (do Chudej Przełęczki) jest zamknięty zimą ze względu na wysokie ryzyko zejścia lawin! . Górskie pozdro Madzia / Wieczna Tułaczka . . Dolina Roztoki Dolina Roztoki, U-kształtna dolina otoczona przez malownicze górskie szczyty, leży w Tatrach Wysokich, pomiędzy Doliną Rybiego Potoku, a Doliną Waksmundzką. Od północnej strony ograniczona jest monumentalnym masywem Wołoszyna, a od południowej – Opalonego. Dolina Roztoki Dolina Roztoki posiada dwa odgałęzienia. Jednym z nich jest półkilometrowa Buczynowa Dolinka otoczona przez skaliste i postrzępione szczyty Buczynowych Turni, Granatów, Czarnej Ściany i Koziego Wierchu. Jej nazwa według ludowych podań wzięła się od górala o nazwisku Bucz, który w niej zginął i został pochowany, choć bardziej prawdopodobne wydaje się, że nazwa pochodzi od górujących nad nią Buczynowych Turni. Przed dolinkę przebiega żółty szlak turystyczny z Doliny Pięciu Stawów na Przełęcz Krzyżne. Drugim odgałęzieniem Doliny Roztoki jest Świstówka Roztocka, również około półkilometrowa dolinka pochodzenia polodowcowego, oddzielona od Doliny Roztoki dwustumetrową ścianą. Nazwa doliny pochodzi od zamieszkujących ją świstaków. Dolinę, do wysokości wanty Dziadula porastają gęste lasy iglaste – w niższych partiach głównie świerkowe, w wyższych świerkowo-limbowo-modrzewiowe, które poprzerywane są wyrwami, powstałymi w wyniku schodzenia lawin z okolicznych stoków. Obszar doliny zamieszkują liczne gatunki zwierząt, między innymi jelenie, kozice i niedźwiedzie. Turnia nad Szczotami w Dolinie Roztoki Połamane drzewa w Dolinie Roztoki Szlak do Doliny Pięciu Stawów INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU Długość: 6,5 km Czas przejścia: 2:15 (↓1:45) Różnica poziomów: 1100 m – Wodogrzmoty Mickiewicza 1668 m – Dolina Pięciu Stawów 568 m Stopień trudności: Średni Ekspozycja: Brak Widoki: Z prawie całego szlaku, z polany Nowa Roztoka, od granicy lasu Ubezpieczenia: Brak Kolor szlaku: Zielony Wariant: podejście Szlak do Doliny Pięciu Stawów przez Dolinę Roztoki rozpoczyna się na wysokości Wodogrzmotów Mickiewicza. Naprzeciwko byłego parkingu, kamienna ścieżka stromo odbija w górę, w kierunku południowo-zachodnim. W sezonie na szlaku jest dość dużo ludzi, jednak bez porównania mniej niż na szosie prowadzącej do Morskiego Oka. Dolina Roztoki oraz Dolina Pięciu Stawów są jednym z odgałęzień Doliny Białki. Stanowią one dwa oddzielne piętra jednej doliny, zróżnicowane pod względem krajobrazu i oddzielone od siebie ścianą stawiarską, położoną poniżej Wielkiego Stawu Polskiego, z której spływa największy w Polsce wodospad – Siklawa. Sama Dolina Roztoki ma długość około 4,4 km oraz powierzchnię około 7 km². Mostek nad rzeką Roztoką w Dolinie Roztoki Początek trasy wiedzie przez las, drogą usłaną licznymi wantami i kamieniami. Po kilkuset metrach ścieżka schodzi się z potokiem Roztoka. Przez chwilę idziemy jego brzegiem, po czym po drewnianym mostku przechodzimy na jego drugą stronę. Potok Roztoka wypływa z Wielkiego Stawu w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, płynie przez całą Dolinę Roztoki by na końcu, na wysokości około 1020 m zasilić rzekę Białkę. Spomiędzy połamanych drzew wyłaniają się górskie szczyty. Po prawej stronie widzimy Turnię nad Szczotami (1741 m porośniętą urwiskowym borem limbowo-świerkowym. Góralskie legendy głoszą, że w jej zboczach ukryte są skarby rozbójników. Z lewej strony możemy podziwiać urwisko Orla Ściana i dalej masyw Opalone ( 1644 m Przez dłuższy odcinek drogi po lewej stronie szumi potok Roztoka. Po chwili teren się nieco się obniża, a my przechodzimy przez niewielki strumyczek. Dalej szlak prowadzi przez Dudniącą Ziem – zalesioną rówień, której nazwa pochodzi podobno od niezwykłych właściwości jej podłoża. Według ludowego podania jeśli się w nie mocno tupnie, ziemia zaczyna dudnić. Po przejściu około 3 km (licząc od Wodogrzmotów Mickiewicza) wychodzimy na niewielką polankę Nowa Roztoka, leżącą na wysokości 1290–1310 m pod południowymi stokami Wołoszyna. Niegdyś służyła do celów pasterskich, obecnie przypomina o tym stojący na niej zabytkowy szałas. Polanka to przyjemne miejsce na krótki odpoczynek w drodze do Doliny Pięciu Stawów (kiedyś służyła za miejsce odpoczynku dla pędzonych tam owiec), choć w sezonie potrafi być mocno zatłoczona. Polanka Nowa Roztoka Zaraz za polanką Nowa Roztoka przechodzimy dwukrotnie przez solidne drewniane mostki na odgałęzieniach potoku Roztoka. Dalej droga znów dźwiga się w górę – prawidłowa trasa biegnie dużym zakosem najpierw w lewo, a później w prawo, choć turyści często skracają ją sobie idąc na wprost. Szlak otoczony jest starym lasem świerkowym. Niektóre z rosnących wokół drzew mają po 300, a nawet 400 lat. Po lewej stronie drogi mijamy charakterystyczny korzeń, a po chwili pomiędzy drzewami ukazują się skaliste stoki Świstowej Czuby (1763 m Nieopodal jej szczytu, przez dolinkę Świstówkę Roztocką, poprowadzony jest niebieski szlak z Morskiego Oka do Doliny Pięciu Stawów. W czasach, gdy prowadził bardziej eksponowaną trasą zdarzały się tu liczne wypadki śmiertelne – turyści spadali z niej w przepaść do Doliny Roztoki. Obecnie szlak poprowadzony jest bezpieczniej, dzięki czemu wypadki zdarzają się zdecydowanie rzadziej. Nazwa góry pochodzi od świszczącego między gołymi skałami wiatru. Następnie, tuż przy granicy lasu, pomiędzy ścieżką i brzegiem potoku mijamy samotną wantę – Dziadulę (jej nazwa wzięła się od kształtu skały, przypominającego zgarbioną staruszkę). Dolina Roztoki wczesną wiosną Las kończy się na wysokości ok 1370 m i dalsza część trasy przebiegać będzie wśród skał i połaci kosodrzewiny i jarzębiny. Od tego momentu zaczynają się piękne, prawdziwie wysokogórskie widoki. Płynący po prawej stronie potok Roztoka wygląda niezwykle malowniczo, a woda lawiruje kaskadami pomiędzy skałami z dużą prędkością. Osoby, które nie chcą oglądać wodospadu Siklawa mogą skrócić sobie drogę do Schroniska w Dolinie Pięciu Stawów idąc odbijającym w lewo szlakiem czarnym. SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW Czarny Do Schroniska w Dolinie Pięciu Stawów 0:40 (↓0:30) Zielony Do Schroniska w Dolinie Pięciu Stawów Do Siklawy Do Wodogrzmotów Mickiewicza 0:55 (↓0:45) 0:30 (↓0:25) 1:10 (↑1:30) Nieopodal, po prawej stronie mijamy dolną stację kolejki towarowej, którą transportowane jest zaopatrzenie do Schroniska w Dolinie Pięciu Stawów. Obok, w górze (szczególnie wczesną wiosną) widoczny jest wodospad Buczynowa Siklawa spływający po pionowych skałach z Buczynowej Dolinki. Po lewej natomiast znajduje się Bacowa Wanta (Bacowa Skała) – wielki, płaski głaz, przy którym, według podań górale załatwiali porachunki między sobą. Nad samą wodą mieści się wybudowana w 2011 roku niewielka elektrownia wodna o mocy 80 kW, zaopatrująca w prąd elektryczny Schronisko w Dolinie Pięciu Stawów oraz znajdującą się przy nim biologiczną oczyszczalnię ścieków. Ostatni odcinek trasy odbija nieco od potoku i pnie się stromo ku górze, częściowo po skałach (podejście może sprawiać trudności szczególnie zimą i wczesną wiosną, gdy zalega głęboki śnieg). Przechodzimy przez Wrótka – skalne siodełko położone na wysokości około 1555 m i naszym oczom ukazuje się malowniczy, największy w Polsce wodospad – Siklawa. Wodospad Siklawa Wodospad Siklawa Wodospad Siklawa (inaczej Wielka Siklawa, kiedyś Siklawa Woda) to największy wodospad w Polsce. Ma blisko 70 m wysokości i spływa dwiema lub trzema strugami (w zależności od poziomu wód) pod kątem 35⁰ ze Ściany Stawiarskiej – progu oddzielającego Dolinę Roztoki od Doliny Pięciu Stawów. Tworzą go dwie lub trzy równoległe strugi pieniącej się wody, które uderzają z ogromną siłą o skały rozsiewając wokół, na kilkanaście metrów, tysiące drobnych kropelek. Mgiełka ta daje doskonałą ochłodę w upalne dni. Wodospad był znany już od dawna, a od początku XIX wieku stanowi jedną z najważniejszych atrakcji turystycznych Tatr. Wodospad jest doskonale widoczny z zielonego szlaku, który biegnie tuż obok niego. Nie ma więc potrzeby i nie powinno się zbaczać ze szlaku, szczególnie, że skały otaczające wodospad są śliskie i łatwo się potknąć. Zdarzały się w tym miejscu upadki, które kończyły się śmiercią. Szlak od wodospadu Siklawa do Doliny Pięciu Stawów Szlak prowadzi w górę, wzdłuż prawego brzegu Siklawy, po płaskich, wygładzonych przez lodowiec skałach (Uwaga! Po deszczu i w przypadku oblodzenia ślisko!). Po chwili przechodzimy przez próg ściany stawiarskiej i naszym oczom ukazuje się Wielki Staw Polski. Przez wypływający z niego potok Roztoka przeprowadzony jest drewniany mostek. Tuż przy nim znajduje się skrzyżowanie szlaków turystycznych. SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW Niebieski Do Schroniska w Dolinie Pięciu Stawów Na Zawrat 0:10 (↕) 1:40 (↓1:20) Zielony Do Wodogrzmotów Mickiewicza Do Siklawy 1:45 (↑2:15) 0:15 (↑0:20) Szlak do Schroniska w Roztoce Podejście do schroniska w Dolinie Roztoki INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU Długość: 1 km Czas przejścia: 0:10 (↑0:15) Różnica poziomów: 1100 m – Wodogrzmoty Mickiewicza 1031 m – Schronisko w Dolinie Roztoki 69m Stopień trudności: Łatwy Ekspozycja: Brak Widoki: Spomiędzy drzew na szlaku Ubezpieczenia: Brak Kolor szlaku: Zielony Wariant: ZEJŚCIE Krótki szlak do Schroniska w Dolinie Roztoki odchodzi z dawnego parkingu przy Wodogrzmotach Mickiewicza. Idziemy w dół, lasem w kilku miejscach zniszczonym przez wiatry. Gdzieniegdzie spomiędzy drzew wyłania się galeria słowackich szczytów wznoszących się nad Doliną Białki. Po około dziesięciominutowym spacerze docieramy do polany Stara Roztoka i mieszczącego się na niej Schroniska PTTK w Dolinie Roztoki. Polana Stara Roztoka leży na wysokości 1031 m nieopodal ujścia Potoku Roztoka do rzeki Białki, u stóp Roztockiej Czuby (1426 m Niegdyś znajdowała się na niej osada pasterska. Obecnie stoi na niej schronisko turystyczne. Przez polanę przebiega dawna droga dojazdowa do Morskiego Oka (obecnie zamknięta również dla ruchu pieszego). Schronisko w Dolinie Roztoki Schronisko w Dolinie Roztoki im. Wincentego Pola znajduje się na polanie Stara Roztoka, na wysokości 1031 m W schronisku znajdują się 75 miejsc noclegowych w pokojach 2,3, 4, 5, 6, 8 i 9 osobowych (w cenie od 30 do 40 zł), kuchnia serwująca smaczne posiłki, świetlica, suszarnia oraz punkt TOPR. Schronisko w Dolinie Roztoki Pierwsze schronisko na polanie Stara Roztoka (a drugie – po schronisku nad Morskim Okiem – w polskich Tatrach) zostało wybudowane w 1876 roku dzięki staraniom ks. Wojciecha Roszka i Leopolda Świerza. Funkcjonowało wyłącznie w okresie letnim. Gościli w nim między innymi Walery Eljasz-Radzikowski, Tytus Chałubiński i Stanisław Witkiewicz. W 1911 roku rozebrano je i zastąpiono nowym budynkiem służącym do dziś (w późniejszych latach rozbudowywanym). W latach międzywojennych schronisko stanowiło świetną bazę wypadową w Tatry Słowackie – na Białce znajdował się most przeprowadzający turystów i taterników na drugą stronę rzeki. Obecnie po moście nie ma śladu, a przejście jest niedozwolone. Podczas II Wojny Światowej schronisko pełniło rolę punktu przerzutowego przez granicę (na Węgry), a następnie zostało przejęte przez Niemców, którzy zorganizowali w nim placówkę straży granicznej. Schronisko wielokrotnie zmieniało właścicieli. Od 2008 roku gospodynią jest Anna Krupa z Chochołowa. Położenie w ustronnym miejscu, w oddaleniu od uczęszczanych szlaków turystycznych sprawia, że w schronisku nie ma zazwyczaj tłoku i panuje zachwalana przez turystów kameralna atmosfera. Schronisko w Dolinie Roztoki

od schroniska do schroniska tatry