Sytuacja w kraju gwałtownie się pogarsza, a rząd nie jest w stanie rozwiązać problemów swoich obywateli, którzy są zdani na międzynarodową pomoc - alarmuje ONZ. Od 2012 r. Liban jest W ramach działów administracji rządowej (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 888, 1086) oraz zgodnie z przyjętą w Polsce strukturą działalności państwowej można wyod-rębnić sektory bezpieczeństwa narodowego, takie jak np. bezpieczeństwo militar-ne, publiczne, społeczne (w tym socjalne), gospodarcze (w tym energetyczne, fi- Dwudziestolecie międzywojenne - sytuacja w Polsce. Po I wojnie światowej funkcjonowały w Polsce różne koncepcje składu narodowościowego i kształtu kraju. Endecja, czyli Narodowa Demokracja, chciała postępować według hasła „Polska dla Polaków” i zakładała, że w Polsce powinno mieszkać 60% Polaków, zaś inne narody mogły W 1945 roku w chwili upadku potęgi Japonii powstał antykolonialny ruch wyzwoleńczy Lao Issara. Lao Issara w październiku 1945 roku ogłosił niepodległość kraju i powołał rząd. W 1946 Francja wysłała do Laosu wojska i opanowała sytuację w kraju. W 1949 roku Francja nadała Laosowi formalną niezależność w ramach Unii Francuskiej. Międzynarodowa konferencja historyczna w Stambule. 27 września 2023 roku, z okazji 100-lecia podpisania Traktatu Przyjaźni między Polską a Turcją (Lozanna, 23.07.1923 r.), w rektoracie Uniwersytetu Stambulskiego zorganizowano międzynarodową konferencję historyczną pt. „Zagadnienia badawcze w stosunkach polsko-tureckich w XIX i XX Data publikacji: 25.10.2021: Częstotliwość wydania: Miesięczna: Krótkookresowa analiza zjawisk i procesów zachodzących m.in. w obszarze rynku pracy i wynagrodzeń, cen, podstawowych obszarów gospodarki narodowej (rolnictwo, przemysł, budownictwo, rynek wewnętrzny), transportu oraz handlu zagranicznego, a także sytuacji w wybranych krajach świata. . Sytuacja chrześcijan wTunezji Miejsce w rankingu Miejsce 35 / 66 pkt (ŚIP 2021: Miejsce 26 / 67 pkt ) Okres badawczy: – Spis treściWnioski Pewien dziennikarz, który dogłębnie zbadał sytuację tunezyjskich chrześcijan, stwierdza: „Tunezyjscy chrześcijanie spotykają się z dyskryminacją i są atakowani w sposób, który często nie jest widoczny dla oczu szerszej opinii publicznej. Wpływa to na ich codzienne życie. Ze względu na religię, wielu z nich doświadcza dyskryminacji w zatrudnieniu, są opuszczani przez rodzinę, przyjaciół, a nawet narzeczonych; padają ofiarą przemocy słownej, psychicznej i fizycznej” (Hwang P, Underground – Życie mniejszości religijnej w muzułmańskim społeczeństwie, kwiecień 2016). Z tego powodu większość tunezyjskich konwertytów na chrześcijaństwo nie przyznaje się do konwersji i decyduje się na ukrywanie tej decyzji. Wrogość i presja, z jaką spotykają się ze strony społeczeństwa, sprawia, że chrześcijanie wolą nie rozmawiać z członkami rodziny oraz przyjaciółmi na tematy religijne, gdyż wiąże się to ze zbyt dużym niebezpieczeństwem. Chrześcijanie napotykają trudności w uczestniczeniu w praktykach religijnych ze względu na ryzyko, jakie niesie ze sobą ewentualna identyfikacja przez służby bezpieczeństwa, które monitorują działalność wspólnot religijnych. Profil kraju w PDF Poniższy profil kraju jest przetłumaczonym fragmentem z Country Dossier World Watch Research, działu badawczego Open Doors. Kompletną dokumentację w języku angielskim można pobrać tutaj. Profil kraju w PDF Skrócony profil w PDF Spis treści1. Tło Z powodu wysokiego bezrobocia, złych warunków życia, korupcji i ogólnego braku wolności w 2011 r. wybuchła w kraju tak zwana „rewolucja tunezyjska”. Prezydent Zine El Abidine Ben Ali został obalony, a w całym regionie rozpoczęła się Arabska Wiosna. Po wyborach przeprowadzonych zgodnie z nową konstytucją w 2014 i 2019 roku pojawiły się koalicje partii sekularystycznych i islamistycznych. Jednak liczne rządy (ponad 10 w niecałe 10 lat) nadal zmagały się z wyzwaniami gospodarczymi i niestabilnością polityczną. Tunezja, choć nadal postrzegana jako „ułomna demokracja”, wykazała oznaki przyszłej stabilności i rosnących swobód obywatelskich. Jednak 25 lipca 2021 r. prezydent Saied odwołał premiera, zawiesił parlament i przejął pełnię władzy. Obiecał zwalczyć powszechną korupcję, ale nie wiadomo, kiedy na nowo przywrócony zostanie porządek demokratyczny. Po pandemii COVID-19 kluczowe wyzwania dla rządu pozostają takie same: ożywienie gospodarki, zmniejszenie wysokiego poziomu bezrobocia (wśród młodzieży) i korupcji. Według World Christian Database 2021 99,5% Tunezyjczyków to muzułmanie. Większość to wyznawcy islamu sunnickiego, w większości wyznający tradycję Maliki. Pomimo francuskiego dziedzictwa „laicite” (sekularyzmu) wśród miejskiej i wykształconej elity, islam jest bardzo wpływowy, a konstytucja uznaje islam za religię państwową. Liczba wyznawców % chrześcijanie 0,2 muzułmanie 99,5 buddyści 92 0,0 wyznawcy judaizmu 0,0 wyznawcy bahaizmu 0,0 ateiści 3900 0,0 agnostycy 0,2 inne 190 0,0 Spis treści2. Sytuacja w różnych regionach kraju Konwertyci z islamu na chrześcijaństwo najbardziej obawiają się członków własnej rodziny i społeczeństwa, zwłaszcza na bardziej konserwatywnym południu kraju. Obszary miejskie, zwłaszcza stolica Tunis, oferują konwertytom możliwość ucieczki od presji rodziny i przeżywania swojej wiary w większej anonimowości. Brutalni islamscy fanatycy są aktywni na południowych obszarach przygranicznych i masowo atakują chrześcijan, jeśli tylko nadarzy się okazja. Spis treści3. Główne źródła prześladowań i dyskryminacji Ekstremizm islamski Na poziomie rodzinnym konwertyci z islamu na chrześcijaństwo mogą cierpieć z powodu uwięzienia w domu przez swoje rodziny. Na szczeblu politycznym wpływowe są nadal islamskie partie polityczne. Nie należy lekceważyć powiązań między niektórymi ruchami islamistycznymi a zorganizowaną przestępczością. Oba te czynniki wywołują dość silne obawy wśród chrześcijan. Spis treści4. Kogo dotykają prześladowania? Społeczności chrześcijan ekspatriantów Chrześcijanie z zagranicy cieszą się stosunkowo dużą wolnością, choć publiczna ewangelizacja nie jest tolerowana. Społeczności konwertytów Konwertytów z islamu na chrześcijaństwo mogą spotkać z różne formy przemocy ze strony członków rodzin. Mają jednak większą lub mniejszą swobodę w poszukiwaniu informacji na temat chrześcijaństwa, zwłaszcza treści zamieszczanych w internecie. Spis treści5. Szczegółowe dane na temat przemocy i wywieranej presji Poziomy przemocy i presji Życie prywatne Życie w rodzinie Życie w społeczeństwie Życie w państwie Życie w kościele przemoc fizyczna Maksymalna liczba punktów dla każdej z sześciu kategorii wynosi 16,7 pkt. Łączna liczba punktów dla sześciu kategorii wynosi 100 pkt (6 x 16,7 = 100). Życie prywatne Konwertyci z islamu na chrześcijaństwo doświadczają silnej presji ze strony rodzin, zwłaszcza na obszarach wiejskich. Grozi im ostracyzm, więzienie lub bojkot ekonomiczny. Spotkania z innymi chrześcijanami i posiadanie materiałów chrześcijańskich jest niezwykle trudne. Życie rodzinne Społeczeństwo tunezyjskie postrzega niemuzułmanów jako obcych i dyskryminuje te grupy, aby w ten sposób skłonić ich do asymilacji z szerszą, sunnicką kulturą tunezyjską. Niemuzułmanom nie wolno adoptować dzieci w Tunezji. Konwertyci są zmuszani do rozwodu i tracą prawo do opieki nad dziećmi. Dzieci konwertytów muszą uczęszczać na obowiązkowe lekcje islamu i mogą doświadczać ostracyzmu społecznego, prześladowania, a nawet przemocy z powodu religii rodziców. Życie w społeczeństwie Konwertyci, zwłaszcza na obszarach wiejskich, doświadczają prześladowań i izolacji społecznej ze strony lokalnej społeczności. Przymusowe małżeństwa z muzułmanami są powszechnie stosowaną groźbą wobec młodych konwertytek. Konwertytom utrudnia się także studiowania, dyskryminuje przy ubieganiu się o pracę lub bojkotuje ich firmy. Dlatego tunezyjscy chrześcijanie, aby uniknąć dyskryminacji, szukają zatrudnienia w instytucjach zagranicznych. Inwigilacja chrześcijan jest powszechna, a policjanci regularnie wypytują tunezyjskich chrześcijan o ich działalność. Nawet rutynowe wystąpienie o nowy paszport może stać się pretekstem do wnikliwego przesłuchania. Życie w kraju Prawo szariatu nie jest „głównym źródłem ustawodawstwa”, jak w wielu innych krajach arabskich, ale islam nadal jest religią państwową. Władze na ogół postrzegają niemuzułmanów jako outsiderów, niezasługujących na równy status. Te nastroje są wspierane przez wrogo nastawione media, które szerzą dezinformację na temat chrześcijan. Życie w kościele Tunezyjscy konwertyci nie mogą rejestrować swoich kościołów, a od czasu uzyskania przez Tunezję niepodległości w 1956 r. żaden nowy kościół nie został oficjalnie zarejestrowany. Zarejestrowane kościoły mogą swobodnie działać, ale napotykają praktyczne trudności, zwłaszcza związane z utrzymaniem nieruchomości, zatrudnianiem pracowników i uzyskiwaniem zgody na publikację i dystrybucję materiałów chrześcijańskich w języku arabskim. Sprzedaż materiałów chrześcijańskich nie jest zabroniona, a Biblie można kupić w świeckich księgarniach. Jednak rozprowadzanie materiałów chrześcijańskich za darmo jest postrzegane jako prozelityzm i jest zabronione. Przykładowe akty przemocy w opisywanym okresie sprawozdawczym W okresie sprawozdawczym ŚIP 2021 marokański chrześcijanin doznał obrażeń po tym, jak rozwścieczony tłum zaatakował i zdemolował jego dom. W okresie sprawozdawczym ŚIP 2021 konwertytka z islamu na chrześcijaństwo została pobita przez swojego męża po tym, jak dowiedział się o jej konwersji. Spis treści6. Perspektywa 5-letnia Rok Miejsce Pkt 2022 35 66,31 2021 26 67,49 2020 34 63,60 2019 37 62,52 2018 30 62,34 Spis treści7. Czym różnią się prześladowania mężczyzn i kobiet? Kobiety: Liczne przypadki molestowania seksualnego i przemocy domowej, w połączeniu z utrzymującymi się społecznymi normami dyskryminacyjnymi, świadczą o istnieniu różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn. Nierówność płci wykorzystywana jest jak ośrodek prześladowań religijnych. Konwertytki z islamu spotykają się z najszerszym zakresem prześladowań (zwłaszcza w tradycyjnym kontekście rodzinnym), w tym z pobiciami, wypędzeniem z domu, aresztem domowym, groźbami śmierci i gwałtami. Zamężnym kobietom grożą rozwody, utrata opieki nad dziećmi, podczas gdy samotne konwertytki mogą być zmuszane do małżeństwa z muzułmanami. Głównym źródłem prześladowań zazwyczaj jest mężczyzna pełniący funkcję głowy rodziny, który ma środki i może zakazać kobiecie spotykania się z wierzącymi, może też ograniczyć jej dostęp do treści religijnych. Uprowadzenia Brak dostępu do chrześcijańskich materiałów religijnych Odebranie prawa do opieki nad dziećmi Dyskryminacja w szkole/ poprzez dostęp do edukacji Przymusowy rozwód Wymuszone małżeństwo Wypędzenie z domu Uwięzienie przez rodzinę/areszt domowy Przemoc fizyczna Przemoc psychiczna Przemoc seksualna Mężczyźni: Nowi konwertyci są zdecydowanie najbardziej bezbronnymi chrześcijanami w Tunezji. Mężczyźni konwertyci narażeni są na zastraszanie, utratę pracy, odmowę dostępu do społeczności, zatrzymania przez policję, pobicia i groźby śmierci. Mogą być ostracyzowani za przyniesienie wstydu rodzinie. Pod presją rodziny muzułmańskie żony opuszczają nawróconych chrześcijan, a on sam może zostać pozbawiony należnego mu spadku, a nawet dostępu do swojego majątku. Ostrość reakcji będzie się różnić w zależności od jego pozycji społecznej i politycznej. Prześladowania mężczyzny wpływają na los całych rodzin, które także cierpią z tego powodu. Dyskryminacja w szkole/ poprzez dostęp do edukacji Przemoc ekonomiczna w miejscu pracy/biznesie Przymusowy rozwód Wypędzenie z domu Uwięzienie przez władze państwowe Przemoc fizyczna Przemoc psychiczna Spis treści8. Sytuacja innych mniejszości religijnych Bahaici nie są oficjalnie uznawani i nie mogą posiadać własnych miejsc kultu. Jednak w ostatnim czasie prowadzili oni konstruktywny dialog z urzędnikami państwowymi. Grupy żydowskie wykonują praktyki religijne bez przeszkód, a rząd zapewnia bezpieczeństwo synagogom i częściowo dotuje koszty renowacji i konserwacji. Podział na sunnitów i szyitów przebiega w Tunezji stosunkowo spokojnie, choć szyiccy muzułmanie mogą doświadczać dyskryminacji, a w przeszłości osoby publiczne wypowiadały się przeciwko islamowi szyickiemu. Spis treści9. Modlitwa Módl się za Tunezję: Proszę módl się za chrześcijan w Tunezji, za tych którzy nawrócili się z islamu. Módl się za kobiety, które obawiają się, że zostaną zmuszone do poślubienia Muzułmanina, ponieważ zdecydowały się pójść za Jezusem. Proś Boga, aby zachował je i chronił. Proś Go, aby wzmacniał je, nawet wtedy, gdy muszą podążać za Nim w ukryciu. Módl się za tunezyjski rząd i społeczeństwo w obliczu trwającego obecnie chaosu politycznego. Módl się, aby Bóg dotknął serca tych, którzy mają władzę, aby zabiegali o dobro dla wszystkich ludzi, włączając w to również mniejszości religijne. Módl się, aby ludzie byli chronieni przed niestabilnością. Módl się za partnerów Open Doors w Tunezji, aby zostali zachęceni i wzmocnieni do kontynuowania Bożej pracy w tym trudnym miejscu. Michał Nowak / fot. You Tube / Media Narodowe Gościem Raportu Geopolitycznego był Michał Nowak, redaktor portalu Nowy Ład. Tematem poniedziałkowego programu była bieżąca sytuacja społeczno-polityczna w Tunezji. Gościem Raportu Geopolitycznego był Michał Nowak z portalu “Nowy Ład”. Ekspert skomentował bieżącą sytuację polityczną w Nowaka, prezydent Saied przejmując pełnię władzy w państwie dokonał zamachu omówił reakcję państw arabskich na przejęcie pełni władzy przez prezydenta Saieda oraz znaczenie geopolityczne kryzysu w także: Powstaje nowy dokument WHO. Chodzi o jak największe rozpowszechnienie aborcji na świecie Michał Nowak wypowiedział się o kryzysie politycznym w Tunezji. Gość programu skomentował działania prezydenta Kaisa Saieda, który zawiesił parlament i zdymisjonował rząd. Ekspert ocenia podstawy prawne bieżących działań głowy państwa oraz znaczenie geopolityczne przejęcia pełni władzy. Zdaniem Nowaka ocena bieżącej sytuacji w Tunezji zależy głównie od punktu widzenia. “Prezydent wskazuje, że do żadnego zamachu nie doszło i działał w oparciu o konstytucję.” – skomentował Nowak. Zdaniem eksperta prezydent Tunezji wykorzystał art. 80 konstytucji który mówi o prawie prezydenta do przejęcia pełni władzy w sytuacji zagrożenia państwa. Zdaniem Saieda takim zagrożeniem jest pandemia koronawirusa. “Pandemia koronawirusa zbiera w Tunezji krwawe żniwo. Liczba osób, które miałyby umierać jest znacząca, więc prezydent przejmuje władzę.” – dodał. Redaktor “Nowego Ładu” jest zdania, że w Tunezji doszło do zamachu stanu. “W niedzielę doszło do tych przemian. Używajmy określenia ‘zamach stanu’. Faktycznie do niego doszło.” -stwierdził gość Raportu Geopolitycznego. Rozpatrując reakcję państw arabskich na sytuację w Tunezji, należy podkreślić odpowiedź Turcji, Kataru oraz Iranu. Są to kluczowe państwa arabskie, utrzymujące relacje z Tunezją. “Należy zwrócić uwagę na komentarze ze strony państw, które były zainteresowane sytuacją w Tunezji. (…) Turcja to jedyne państwo, które jednoznacznie potępia prezydenta Saieda. Tunezja na geopolitycznej mapie świata miała dla Turcji dosyć duże znaczenie.” – powiedział Nowak. Stabilna sytuacja polityczna w Tunezji kluczem do sukcesu Turcji w regionie Ekspert wspomina silne zaangażowanie Turcji w konflikt w Libii. Odbywa się tam nadal wojna domowa rządu w Trypolisie z rządem w Tobruku. Zdaniem eksperta, interwencja Turcji razem ze stanowiskiem w kwestii Tunezji jest oznaką dążeń do rozszerzania wpływów Turcji pod przywództwem Erdoğana. “Tunezja granicząca z Libią miała o tyle istotne znaczenie, że Erdoğan wychodził z inicjatywą zbudowania na terenie Tunezji tureckiej bazy wojskowej, z której miały startować drony i samoloty celem wsparcia rządu w Trypolisie.” – powiedział. W kwestii reakcji Iranu wiadomo, że władze tego państwa póki co nie wydały oficjalnego komunikatu. Media w tym kraju wstrzemięźliwie oceniają bieżącą sytuację w Tunezji. Chcesz być na bieżąco? Czytaj codziennie Gość skomentował za to postawę Kataru. “Moim zdaniem wstrzemięźliwość ze strony Kataru związana jest z tym, że przed kilkoma miesiącami zakończyła się blokada tego państwa ze strony Arabii Saudyjskiej. Katar obawia się, że blokada może zostać wznowiona. (…) Może i powinien również obawiać się tego, że doszłoby do interwencji wojskowej ze strony Emiratów Arabskich lub Arabii Saudyjskiej. (…) Jeśli chodzi o Iran, ich wstrzemięźliwość związana jest z pragmatycznym podejściem do tego państwa (Tunezji – przyp. red)” – dodał ekspert Nowego Ładu. W dalszej części programu, Michał Nowak ocenia reakcję Francji oraz Stanów Zjednoczonych na kryzys w Tunezji. Gość Raportu Geopolitycznego odnosi się również do bieżących wydarzeń w południowej Syrii. Całość programu znajduje się na kanale Media Narodowe na You Tube. Czy szczepienie wystarczy, aby wjechać do Tunezji? czy konieczny jest test na koronawirusa? O czym warto pamiętać? Przeczytaj, jakie obostrzenia w związku z COVID obowiązują w treści:Co musisz wiedzieć przed podróżą do Tunezji?Jakie badania przed wyjazdem do Tunezji?Wyjazd do Tunezji dla osób zaszczepionychKwarantanna graniczna przy przekroczeniu granicyKoronawirus - obostrzenia obowiązujące w TunezjiCo musisz wiedzieć przed podróżą do Tunezji?Epidemia koronawirusa nakłada na podróżnych wiele nowych obowiązków. Tunezja jest jednym z tych krajów, które bardzo rygorystycznie podchodzą do przestrzegania ustalonych zasad. Obowiązujące nakazy i obostrzenia na bieżąco aktualizowane są na stronie internetowej Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Przed wyjazdem należy sprawdzić najnowsze informacje, aby uniknąć kłopotów z wyjazdem lub bezpośrednio na badania przed wyjazdem do Tunezji?Podstawowym badaniem, bez którego nie ma co myśleć o wyjeździe jest test PCR w kierunku zakażenia koronawirusem. Republika Tunezji wymaga, aby każda osoba powyżej 12 roku życia posiadała negatywny wynik testu na pamiętać, że jedynym, uznawanym przez tamtejsze władze badaniem jest test RT-PCR. Badanie musi zostać wykonane nie wcześniej niż 72 godziny przed przekroczeniem tunezyjskiej badaniami, każdy turysta ma także obowiązek uzupełnienia specjalnego formularza sanitarnego. Formularz ten należy nie tylko wypełnić, ale także wydrukować i zachować do RT-PCRCena od 300 złWyjazd do Tunezji dla osób zaszczepionychTunezja przewidziała specjalne procedury dla osób, które poddały się szczepieniom przeciwko COVID-19. Jeśli osoba wybierająca się do Republiki Tunezji ukończyła pełen cykl szczepienia, wówczas zostaje zwolniona z przymusowej kwarantanny granicznej. Aby skorzystać z tego przywileju należy posiadać udokumentowany przebieg szczepień, w którym widnieją dokładne daty przyjęcia poszczególnych dawek jednego z dostępnych zasady tej istnieją wyjątki, ponieważ w Tunezji decyzja o zwolnieniu z 7-dniowej kwarantanny może zostać podjęta także w przypadku osób, które nie otrzymały jeszcze wszystkich przewidzianych na pełen cykl dawek preparatu. Wyjątek ten dotyczy osób po pierwszej dawce szczepienia, które są tzw. ozdrowieńcami, czyli przechorowały COVID-19 i posiadają odpowiedni dokument poświadczający wystawiony przez władze sanitarne swojego graniczna przy przekroczeniu granicyPrzyjeżdżający do Tunezji mają obowiązek posiadać przy sobie negatywny wynik testu PCR, jednak pomimo tego, po przekroczeniu granicy kierowani są na przymusową, obowiązkową kwarantannę. Trwa ona 7 dni i wykonywana jest we wskazanym przez tunezyjskie władze obiekcie. Dopuszcza się możliwość wcześniejszego uchylenia decyzji o kwarantannie, warunkiem jest wykonanie testu PCR w 5 dobie pobytu, a wynik negatywny jest podstawą do cofnięcia kwarantanny wobec danej - obostrzenia obowiązujące w TunezjiObostrzenia obowiązujące w Tunezji zostały wprowadzone po to, by zmniejszyć zagrożenie rozprzestrzeniania epidemii. Przed wyjazdem należy zapoznać się z aktualnymi obostrzeniami, zamieszczonymi na stronie internetowej Rządu. Władze tunezyjskie opracowały szczegółowy opis zaleceń, wymagań i ograniczeń, jakie obowiązują w kraju. Dotyczą one kwestii dotyczących zasad przemieszczania, w tym kontroli temperatury, ilości osób, jakie mogą w jednym czasie podróżować komunikacją zbiorową czy obowiązku zakrywania ust i nosa, odległości, jaką należy zachować by zadbać o bezpieczeństwo swoje i ludzi wybierające się do Tunezji powinny sprawdzić także kwestie dotyczące obowiązkowej godziny policyjnej, obowiązującej w wyjedziesz do Tunezji, sprawdź aktualne informacje dla obostrzenia dla podróżujących w innych krajach:Koronawiurs Hiszpania | Koronawirus Włochy | Koronawirus Grecja | Koronawirus Chorwacja | Koronawiurs Turcja | Koronawirus Bułgaria W Tunezji odbywa się referendum konstytucyjne, które dotyczy kolejnego zwiększenia prerogatyw prezydenckich w tym państwie. Jest to ostatni akt tzw. wiosny arabskiej i jednocześnie klęska demokratycznych aspiracji państw północnej Afryki. Tym samym Tunezja zrywa z demokracją i podąża w ślady ubiegłego roku urzędujący prezydent tego kraju Kaïs Saïed rozpoczął demontaż tunezyjskiej demokracji. Argumentując, że działa on na rzecz ustabilizowania sytuacji politycznej oraz na rzecz zwalczenia korupcji i innych patologii szerzących się w tunezyjskim państwie. Kaïs Säied w kilka miesięcy przejął de facto całą władzę wykonawczą a następnie sądowniczą w tym kraju. Zawieszenie parlamentu na miesiąc, później na kolejne dwa miesiące; odwołanie rządu, przejęcie mediów publicznych, liczne aresztowania oponentów politycznych, działania na rzecz zwiększenia roli wojska; w Tunezji konsekwentnie prezydent i jego współpracownicy wprowadzają model egipski i wzorują swoje działania na podejmowanych krokach przez prezydenta Al-Sisiego, który również w kilka miesięcy przejął całkowicie władzę w Egipcie niejako unieważniając wszelkie decyzje i demokratyczne postępy przeprowadzone po tzw. wiośnie arabskiej z okresu styczeń-marzec tunezyjskiej demokracji porażką Unii Europejskiej?Upadek demokracji tunezyjskiej należy również odczytać, jako porażkę metody Unii Europejskiej na zbliżanie swoich sąsiadów do standardów politycznych i gospodarczych w UE; zbliżanie wynikające z polityki sąsiedztwa UE, czyli w tym wypadku tzw. procesu barcelońskiego. Pomimo wszystkich swoich słabości transformacja tunezyjska była przedstawiana w zachodniej Europie, jako przykład państwa muzułmańskiego, północnoafrykańskiego, który pomimo wszelkich różnic z zachodem i modelem społecznopolitycznym przyjętym w Unii Europejskiej może wejść na drogę demokratyzacji oraz politycznej, społecznej i gospodarczej transformacji. Dodajmy, iż w transformację tunezyjską Unia Europejska w ramach wielu projektów kulturowych, naukowych i innych zainwestowała duże fundusze. Ta inwestycja okazała się jednak bez pokrycia, ponieważ coraz bardziej kulejąca tunezyjska demokracja została de facto zlikwidowana przez prezydenta, przy wsparciu zdecydowanej większości Tunezyjczyków, którzy byli już zmęczeni aferami korupcyjnymi, skandalami, oraz imposybilizmem tunezyjskiego państwa w rozwiązywaniu problemów społecznych i gospodarczych Tunezji i jej zmaga się z plagą agresywnych małp. Pułapki nie pomagająZachodnie giganty „zapomniały” o sankcjach. Te firmy prowadzą interesy z RosjąmacPolecane ofertyMateriały promocyjne partnera Sytuacja w Tunezji po społecznych protestach stopniowo się normalizuje, pozostaje nadal jednak bardzo trudna. Kraj przeżywa poważną zapaść gospodarczą, którą pogłębiła pandemia. Ceny towarów wzrosły dwukrotnie, rozpowszechniła się bieda. Brakuje pracy a młodzi zaczynają wątpić w pomyślną przyszłość. Krzysztof Ołdakowski SJ – Watykan „Ludzie czekają na gest sprzyjający nowemu otwarciu. Nie jest ważne skąd przyjdzie, ważne, żeby wreszcie nadszedł” – uważa wikariusz generalny archidiecezji w Tunisie. Ks. Léonce Zinzéré wskazuje, że decyzja o przejęciu władzy wykonawczej w kraju przez prezydenta Kaïsa Saïeda przyniesie dobre rezultaty i poprawi warunki życia obywateli, zgadzających się w większości z decyzjami głowy państwa. Naród od rządzących oczekuje, że będą zdolni do otwarcia pomyślnej przyszłości przed Tunezją. Ks. Zinzéré zauważa, że szczególnie niepokojąca jest obecnie sytuacja dobrze wykształconych młodych ludzi, z których wielu decyduje się na emigrację, w poszukiwaniu lepszych warunków życia. Podkreśla zarazem, że Kościół w Tunezji, który pozostaje w mniejszości, stanowi wielkie wsparcie moralne dla mieszkańców kraju. Jest on złożony głównie z cudzoziemców, którzy starają się pomagać ludziom, aby nie tracili nadziei na pomyślną przyszłość. Bardzo aktywna jest miejscowa Caritas. Wsparcie obejmuje szczególnie zakup żywności i leków.

tunezja sytuacja w kraju